Mayıs 19 2013
∞
+
∞
+
∞
EY TÜRK GENÇLİĞİ!
Birinci vazifen, Türk istiklalini, Türk Cumhuriyetini ilelebet muhafaza ve müdafa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegane temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahili ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için içinde bulunacağın vaziyetin imkan ve şeraitini düşenmeyeceksin. Bu imkan ve şerait çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde iktidara sahip olanlar gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet fakrü zarüret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.
Ey Türk İstikbalinin evladı! İşte bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen; Türk İstiklal ve Cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttur!
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
(oynanmayanoyuncak gönderdi)
+
∞
Mayıs 18 2013
∞
+
∞
Mayıs 17 2013
∞
Mayıs 14 2013
∞
Mustafa Yavuz 16 yaşında. Patlamayı duyar duymaz belediyenin oraya ok gibi fırlamış. Yerde yatan bir kadını kaldırmak istemiş. Gördüğü manzarayla koşmaya başlamış “Kusarak koştum. Kustum kustum… Geri döndüm. Sonra üç kişi çıkardım abla.”
Salih Taş, RTÜK’ün yayın yasağına çıldırmış durumda. “Neyi saklamaya çalışıyorlar” diye avazı çıktığı kadar bağırıyor: “Amcamın oğlunu dünden beri bulamadım. Bir parçasına razıyım. İzin vermiyorlar girip arayayım. Boyun damarları şişmiş Salih’in; gözler kıpkırmızı. “Reyhanlı’daki herkes İnneci Memoş diye bilirdi onu” diye ağlıyor.
Köşedeki GSM mağazasının vitrini tuzla buz olmuş, içi de yağmalanmış. Kemal’in ürpertici hikâyesi ise mağazanın önünde duran kömürleşmiş motosiklete dair: “Yetişemedim. Montumla söndürmeye çalıştım. Ama sadece ayak kemiklerini toplayabildim. Kim mi? Bilmiyorum. Dünden beri üç kere yıkandım. Hâlâ yanık kokuyorum.”
Mustafa, Salih ve Kemal her üçünün ortak cümlesi neydi biliyor musunuz: Dünden beri anlatıyoruz, yazmadılar, göstermediler. Sen de yazamazsın.
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı bu hikâyeler nasıl yazılmaz dedim içimden.
Çiğdem TOKER
REYHANLI
(minikcikileta gönderdi)
+
∞
+
∞
turevininkaresinialamayangenc:
7 Kamu binası,735 işyeri,120 konut ve 63 taşıtın zarar gördüğü bir patlamada ölü sayısını yabancı basın yüzlerle ifade etsn,içerde yönetim kendi halkını salak yerine koyup ulusal yas dahi ilan etmesin.basın sansüre kurban gitsin,manşetler futbol ve dizilerle dolu olsun.hatta ülkenin bi kısmı çatırdamaya başlamışken bizim ameleler fb gs aşkıyla adam bıçaklasın.bilmem farkında olan var mı ama bitmişiz bence biz
(Kaynak: turevininkaresi, bubiregomeselesi gönderdi)
